• De Zwarte Dood en de Kalmar Unie

GaSamen

De Zwarte Dood en de Kalmar Unie

De Zwarte Dood en de Kalmar Unie

Noorwegen ging de 14de eeuw in als een rijke, welvarende natie welke ook politiek gezien stabiel was. Koning Haakon V hield alle onderdanen rustig en iedereen was tevreden. Zijn dood in 1319 was het begin van het einde van het Noorse koningshuis.

De koning had geen zoons dus werd hij opgevolgd door de zoon van zijn dochter die was getrouwd met hertog Erik. Deze zoon, Magnus, werd ook koning van Zweden en creëerde dus onverwachts een persoonlijke unie tussen beide landen. Deze unie hield stand tot 1355. Tijdens zijn bewind werden de beide landen geregeerd door de nationale regeringen die bestonden uit bisschoppen en adellijke personen.

De drie Scandinavische landen, Noorwegen, Zweden en Denemarken konden goed met elkaar overweg. Er was af en toe wel eens wat onenigheid maar dat werd altijd in der minne beslist. In 1397 werd Erik tot koning gekroond van Noorwegen, Zweden en Denemarken tijdens een ceremonie in het Zweedse Kalmar. Noorwegen was de zwakste broeder van de drie en verloor dan ook geleidelijk haar macht binnen de unie. Het verlies aan macht kon de Noorse bevolking toen weinig schelen. Zij waren bang voor de pest.

In deze periode sloeg ook de Zwarte Dood, de pest, toe. In die tijd dacht men dat de ziekte werd overgebracht door Pesta, de Vrouw van de Pest. Deze epidemie zorgde ervoor dat veel steden enorme aantallen inwoners verloren. Het eerste pestgeval bereikte Noorwegen in 1349.

In 2 jaar tijd was de bevolking meer dan gehalveerd. Het oude adagium de een zijn dood is zijn ander zijn brood deed weer gelden. Opeens waren de rijke landbouwgronden zonder eigenaar. Veel mensen trokken er daarom op uit en namen veel boerderijen over.

Tevens werden veel adellijke personen gedwongen om te gaan werken als boer. Doordat er zo veel boeren waren omgekomen, kon er niet meer worden geoogst. Het land bracht dus minder geld binnen. Door deze verschrikkelijke epidemie verslechterde de machtspositie binnen de Unie nog meer. De eerste koning van de Scandinavische unie had ook niet veel geluk. Hij werd door Denemarken en Zweden niet meer erkend en hij sleet zijn dagen als piraat op het eiland Gotland.